Incubate2011.

Afgelopen maandag is in Tilburg het Incubate festival weer van start gegaan.
Het festival voor independent culture heeft dit jaar als thema: We are Incubate.
Geen grenzen tussen artiesten en publiek. De bezoekers worden aangemoedigd om uit hun passieve rol te stappen en te participeren.
Zelf participeer ik altijd graag in het bier drinken maar ik heb ook een paar foto's genomen de afgelopen dagen. Deze zijn onder dit stukje te zien.
Het festival is nog maar ruim twee dagen onderweg en ik heb nu al een heleboel leuke acts gezien.
Omar Souleyman in de dampende kleine zaal van 013. The Kik in Cul de Sac. Gisteren een stevige set van HEALTH wederom in 013. Een dans optreden op de Korte Heuvel (Dans Lab?).
Ik heb het idee dat het festival elk jaar drukker bezocht wordt. Ik kon een paar jaar geleden, toen het festival nog de naam ZXZW droeg, bij een optreden in Paradox een bijna lege zaal binnenlopen. Afgelopen maandag konden sommige mensen hetzelfde Paradox niet meer binnen om de band The War on Drugs te zien.
Verder is het erg leuk om door de stad te fietsen en overal mensen op de piano's van Play Me I'm Yours te zien spelen. Een project van de Brit, Luke Jerram.
We zijn nog niet op de helft van het festival en het nu al geslaagd voor mij.
Ik hoop de komende dagen nog veel leuks te zien en zie vooral uit naar mijn oude helden The Fall op zondag. Ik hoop nog wat meer foto's te maken als het bier tenminste niet in de weg gaat zitten. Als er wat leuke foto's tussen zitten zal ik ze op deze blog plaatsen.
Organisatie Incubate dank voor dit heerlijke festival. Tilburg wees trots dat dit feestje ons feestje is!

Genoeg gezever.

Play Me I'm Yours Piano Heuvel

Omar Souleyman

Omar Souleyman

Omar Souleyman

Rape Blossoms

Rape Blossoms

Rape Blossoms

Rape Blossoms

Dans Lab

Dans Lab

HEALTH

HEALTH

HEALTH

HEALTH

HEALTH

Kat en Muis en Hondenweer.

Terwijl ik aan dit stukje begin valt de regen met bakken naar beneden. Het is zaterdagmiddag en eigenlijk had ik best wel even op het festival Mundial hier in Tilburg willen rondlopen. Daar is het nu toch echt te nat voor. Bovendien heeft de festival organisatie via allerlei media laten weten dat het publiek beter pas na 17.00 uur naar het festival terrein kan komen vanwege de regen en windvlagen.

Door het slechte weer kan ik nu even wat tijd vrij maken voor een beetje gezever. Dat is wel nodig want de laatste post is alweer meer dan 2 weken geleden geplaatst. Ik heb niet zo'n trek om veel te schrijven op dit moment. Ik heb überhaupt niet zoveel zin in wat dan ook op dit moment maar daar gaat dit stukje niet over.
Ik woon al weer meer dan 6 jaar alleen sinds een mislukt samen-gaan-wonen in 2004. Dat is goed te doen al zijn er momenten dat ik wat meer naar een samenzijn verlang maar daar gaat dit stukje ook niet over.
Ik wil wel iets vertellen over een ongewenste huisgenoot die sinds vorige week vrijdag bij mij ingetrokken is.
Vorige week vrijdagavond zat ik lekker op de bank een film te kijken, Biutiful van Alejandro Gonzaléz Iñárritu met Javier Bardem in de hoofdrol. De film was nog maar net begonnen toen ik een zwart/grijze streep langs mij zag komen. Een fucking muis!
Ik erken het niet graag omdat het niet echt mannelijk is maar ik moest eerst even bijkomen, mijn hartslag was flink omhoog geschoten, ik was echt geschrokken van dat beest. Dat kwam natuurlijk omdat ik al vanaf het begin midden in die film zat maar toch.....
Het beestje schrok gelukkig ook van mijn schrikken dus het rende weer terug naar het gat in de houten vloer waar het uitgekropen was.
Nog nooit eerder heb ik in dit huis een muis gezien. Nu na 6 jaar besluit een muis om bij mij in te trekken. Bovendien is het bijna zomer en heeft het beest dus geen enkele reden om naar binnen te komen. Ja, OK het is een chaos in huis maar er liggen geen etensresten in huis en in de keuken.
Had ik nu maar een kat dacht ik en terwijl ik dat dacht begon op hetzelfde moment mijn geweten te knagen. Eerder op de dag had ik een link naar een filmpje op Facebook gepost.
I Love Cats heet het en nee, het is geen promotiefilmpje van de gemeente Kaatsheuvel.
In het filmpje is een jonge vrouw te zien die zich met dat filmpje introduceert op een datingsite. Ze wordt erg emotioneel nadat ze verteld heeft dat ze gek op katten is en die emotionaliteit raakt ze niet meer kwijt waardoor haar introductie erg hilarisch wordt.

Ik ben bang dat de muis een wraak van de kattengod is. Ik had dat meisje nooit op Facebook mogen zetten. Ik heb haar belachelijk gemaakt.
De muis kwam vaak en snel langs mij op weg naar de keuken. Schoenen gooien hielp niet en werd na een paar keer ook ongemakkelijk want ik moest ze weer pakken om opnieuw te kunnen gooien. Het beestje bleef terugkomen en ik werd er zo opgefokt van dat rustig film kijken onmogelijk werd. Ik ging vroeg naar bed, hier had ik geen zin in.

De volgende dag moest ik werken. Ik stond wat vroeger op om voor het werk wat muizenvallen en gif te kopen.

Op internet las ik gedurende de dag als er wat tijd voor was enkele stukjes over muizen en hoe die uit huis te krijgen. Er waren zoveel meningen als sites maar één ding kwam de hele tijd terug. Muizen zijn gek op pindakaas. Zaterdagavond werd er dus bij thuiskomst pindakaas aan de muizenvallen gesmeerd.
Twee dagen lang werd er geen muis in huis aangetroffen. De muizenvallen bleven onaangeroerd. Zou het een passerende muis zijn geweest?
Ik hoopte het. Geen muizenbloed aan mijn handen en weer rustig film kunnen kijken. Dat zou mooi zijn.
Op dinsdagochtend deed ik een bizarre ontdekking. Op alle drie de muizenvallen was het pindakaas van de val afgegeten. Op één klem waren in de overgebleven pindakaas zelfs twee voortandafdrukken te zien!
Ik begon mij nu toch ernstig zorgen te maken. Deze muis (ik bid dat het er maar één is) is erg slim. Er zijn drastischer maatregelen nodig.
Van een collega kreeg ik 2 extra vallen die met een ander mechanisme werken. Ze zouden beter zijn al had ik het idee dat de kracht van deze klemmen minder krachtig was. Dat lijkt mij niet fijn want ik heb liever een dode muis in een val dan een gewonde muis. Dan kan ik de muis het genadeschot geven en dat lijkt mij nou ook niet echt plezierig om te doen.

De afgelopen dagen stonden de nieuwe klemmen dus ook in mijn woonkamer maar geen muis werd gevangen.
Vanochtend vond ik een van de nieuwe klemmen dicht maar zonder muis erin.
Het gif wat ik gekocht heb laat ik nog even in de doos. Zolang ik het idee heb dat het maar één muis is wil ik het met klemmen blijven proberen. Het gif werkt trager en lijkt mij meer dieronvriendelijk maar als het moet zal ik niet twijfelen om het in te zetten tegen deze ongewenste huisgenoot. Bovendien is het gif een product van Bayer en die hebben nogal een reputatie als het om uitroeien en gif gaat.
Het kat en muis spel gaat ondertussen verder maar ik zal voortaan oppassen met het belachelijk maken van kattenvrouwtjes.

Op dit moment zijn er opklaringen boven Tilburg. Hopelijk zal deze Mundial zonder verdere verstoringen nog een memorabele editie worden.

Genoeg gezever.


Festival Mundial

Ongedierteplaats.nl

Maus

Glashelder.

Eindelijk is het er eens van gekomen. Al maanden zou ik een keer langs het atelier van Frans gaan. Frans heeft namelijk een glas in lood werkplaats in Dongen. Elke keer dat we elkaar in Paradox of bij Burgemeester Jansen troffen kwam het weer ter sprake. En elke keer zou ik dan binnenkort langskomen maar uiteindelijk gebeurde er dan niets.....Tot vorige week.
Vorige week woensdag, een warme dag, was het zover. Ik zou op de fiets naar Dongen gaan om het atelier van Frans te bezoeken.
Rond een uur of vier hadden we afgesproken. Omdat ik niet precies wist hoelang de rit zou duren en omdat ik  het leuk vind om zo nu van de route af te gaan, om bijvoorbeeld een foto te maken, vertrok ik ruimschoots op tijd.

Een groot deel van de rit zou langs het Wilhelminakanaal voeren, met de nadruk op zou. Bij de rand van Tilburg was het fietspad afgesloten. Er was een omleiding. Voor Dongen volg B. Ik had geen keus, ik moest het ghetto in, de Reeshof!
Ik ging een stukje harder rijden. Ik reed door straten met obscure namen als Munnekeburenpad en Mispeleindsingel. Mijn hart klopte in mijn keel. Ik zag geen mens maar ik voelde dat ik vanachter de gordijnen bekeken werd.
Gelukkig zag ik in de verte de landerijen weer opdoemen. Veilig gebied, maar geen borden meer....... Misschien ligt het alleen aan mij of heb ik een selectief geheugen en onthoud ik alleen de keren dat het fout gaat. Ik heb echt het idee dat als ik een omleiding neem en de alternatieve route volg ik de eerste kilometer altijd aan het handje gehouden wordt. De alternatieve bewegwijzering is vlekkeloos. Als je dan een stuk verder bent worden de borden al schaarser en moet je gaan opletten. En als je dan ver genoeg verwijderd bent van het begin van de omleiding zeggen ze: Fuck You! Zoek het verder zelf maar uit!
Links van mij zag ik helikopters acrobatische toeren uithalen, Rijen dus, en rechts voor mij een kerktoren. Dat moest Dongen zijn. Voor de zekerheid vroeg ik een ouder stel dat langs de weg met hun fietsen gestopt was om wat te drinken voor bevestiging. Inderdaad dat was Dongen en ik moest bij de Halve Maan pas rechtsaf gaan anders kwam ik in het industriegebied van Dongen terecht.
Zonder veel problemen reed ik Dongen binnen en al snel had ik mijn bestemming gevonden.

In Dongen zit Frans in een voormalig schoolgebouw. Dat deelt hij met meerdere mensen. Naast hem zit een schilder. Verder maakt er nog een fotohobbyclub regelmatig gebruik van één van de ruimtes.

Nadat we wat koffie hebben gedronken komt Frans met een tent op de proppen. Voor een Euro op de Meimarkt gekocht zegt hij blij. Of ik even wil helpen om te kijken of ie compleet is. Wat volgt is een komische sketch waar Mister Bean een puntje aan kan zuigen. Hoe we ook passen en meten de tent blijkt op zijn best niet meer dan een wankele binnentent met een niet passende buitentent. Ik probeer de sfeer te verhogen door te zeggen dat het een goede mooi weer tent is.

Frans zegt dat hij mij vandaag wat met Tiffany wil laten doen. Dat heb ik weer. We gaan niet stoer aan de slag met lood. Nee hoor. Het wordt Tiffany vandaag. Dat gaat het goed doen aan de toog met een paar bouwvakkers naast mij. Wat hedde gij vandaag gedoan?...... Ik heb mijn eerste Tiffany werkje gemaakt......
Afijn, ik ga aan de slag met glas. Ik heb regelmatig glas in de handen dus dat moet geen probleem zijn. Bovendien begin ik met iets simpels uit 4 stukken, een boom/plantblad. Aangezien ik geen begenadigd tekenaar ben kan mijn schabloon net zo goed een groene peper als de fallus van de Hulk voorstellen maar dat mag de pret niet drukken.
Al snel blijkt dat ik iets te optimistisch was. Vooral het glas snijden is een precies werkje. De glassnijder moet onder de juiste hoek met de juiste druk precies over het getekende lijntje rollen. Als dat je goed gelukt is kan je het nog altijd verneuken door het glas verkeerd af te breken.
Ook het precies plakken van koperfolie over de zijkant van het glas om straks te kunnen solderen is een precies karweitje als je het goed wil doen. Daarom is Tiffany volgens mij ook een vrouwenkarweitje bij uitstek. Die hebben nu eenmaal een veel betere fijne motoriek dan ons lompe mannen.
De middag is overgegaan in de avond. Frans ontpopt zich tussendoor als een waar culinair tovenaar en we eten wat. Wie zegt dat mannen niet kunnen multitasken?

 

Rond een uur of half tien was mijn klusje af. Kunst pur sang. Ik heb het 'werk' het groene hart genoemd. Het was wel een beetje afgeraffeld maar ik wilde Frans ook een beetje bij kunnen houden die met zijn eigen werk bezig was. Vandaag ging het wat mij betreft ook meer over het proces van met je handen bezig zijn en iets maken dan over het resultaat zelf.
Als kind deed ik dat vrij regelmatig. Vooral het in elkaar zetten van bouwpakketten van vliegtuigen en die vervolgens beschilderen. Als volwassene ben ik te weinig creatief met mijn handen. Jammer.
Ik merk dat je hoofd er lekker leeg van stroomt als je met zo'n klusje bezig bent. Het heeft iets meditatiefs. Dat zou ik vaker moeten doen. Mijn hoofd zit namelijk regelmatig overvol. Nu is alles leeg en weer glashelder.

Genoeg gezever.


Vragen over glas in lood?
Cursus glas in lood?
Tiffany workshop?


Frans 013-5355170

Bels Lijntje.

Ooit is er een treinverbinding tussen Tilburg en het Belgische Turnhout geweest. Van 1867 tot 1934 kon men tussen deze 2 steden reizen met de trein. Van 1934 tot 1973 werden er alleen nog goederen vervoert. Daarna is Spoorlijn 29 (die in de volksmond Bels Lijntje genoemd wordt) opgeheven.
Wel reden er van 197 tot 1982 stoomtreinen van de Stichting Stoomtrein Tilburg-Turnhout toeristische ritjes van Tilburg naar de grens en terug.
In 1989 werd over de bedding een fietspad aangelegd van Tilburg naar Turnhout.
Al is het fietspad wat vergrijsd, je komt onderweg regelmatig fietsende 65 plussers tegen, kan ik toch jong én oud aanraden een keer het fietspad op te zoeken.

Ikzelf heb ook een korte tijd een Bels Lijntje gehad met een vriendin in Turnhout. Vaak ging ik met de bus naar Turnhout (50 minuten) maar ik heb het ook enkele keren gefietst en geskate.
Afgelopen donderdag besloot ik het fietspad nog eens met skates aan te bedwingen. Mijn ex was de dag ervoor jarig geweest en dat moest met wat biertjes gevierd worden vond ik.
Eigenlijk was het gekkenwerk. De eerste keer sinds maanden weer op skates en dan zo'n 36 kilometer maken. Zelfoverschatting noemen ze dat geloof ik.

Ik had om 16.00 uur afgesproken met E. dus ik vertrok om 13.00. Ik had enkele jaren eerder de rit in twee uur en een kwartier gedaan dus drie uur van te voren vertrekken moest genoeg zijn.
Ik was Tilburg nog niet uit of ik had al spierpijn. Gewoon negeren. Mijn skates zaten ook niet lekker. Gewoon negeren.

Eenmaal aangekomen op het begin van het Lijntje bleek ik bijna volledig wind tegen te hebben. Niet te negeren! Dit zou nog wel eens een lastige klus kunnen worden.
In de stad had ik zo goed als geen wind gevoeld maar hier op het fietspad met naast je vlakke weilanden voelde het ineens volkomen anders aan.
Ik probeerde de frisse moed en vaart erin te houden en binnen de kortste keren was ik kletsnat van het zweet.

Onderweg fotografeerde ik zo nu en dan wat en dat zorgde er gelukkig voor dat ik mij niet te obsessief met de tijd bezig hield. Had ik geen foto's gemaakt dan had ik waarschijnlijk de twee uur en een kwartier als doel gezien en dat was mij trouwens nooit gelukt.
Ik kwam redelijk wat fietsers tegen maar geen enkele skater. Het gaf mij een superieur gevoel. Stelletje watjes op jullie fiets! Skaten, dat is tenminste afzien!
Bij de les blijven. Niet dagdromen. Ik werd bijna door een fietser die in het midden bleef fietsen in het groen gelanceerd.

Kilometer na kilometer werden zo overwonnen. Twee keer stopte ik voor wat drinken en een koek.
Vlak bij Turnhout stopte ik nog even extra bij een nieuw gebouwde uitkijktoren. Men was hier bezig het landschap te herinrichten en de oude vennen wat meer ruimte te geven. Het zag er mooi uit maar met natuur had dit alles niets te maken. Je zou het beter een venpark kunnen noemen.
Aan het eind van de rit kon ik mijn benen haast niet meer coördineren. Net in Turnhout zag ik een bankje. Ik plofte erop neer en voelde voldaan en gebroken op hetzelfde moment. Het was 15:45. Twee uur en drie kwartier.

Ik deed mijn gympen aan en belde E. op.
Ja, ik ben er al. Bus? Nee, op mijn skates. Ja, geen centje pijn. Het was lekker.
Kom je zo naar de WirWar toe. Ik heb zin in een biertje...........

Genoeg gezever.


Stichting tot behoud van Tilburgs cultuurgoed

Stad Turnhout Online

Vasten.

De lente is begonnen!
De astronomische lente start als de dag even lang duurt als de nacht. Dat kan per jaar verschillen. Dit jaar begon de lente op 21 maart om 00.21 uur. De komende jaren zal de lente al een dag eerder beginnen dus op de 20e maart.

Het woord lente komt van het woord lang en heeft betrekking op het lengen van de dagen. Het is ook verwant aan het Engelse woord lent wat verwijst naar vasten.
De rooms-katholieke traditie kent tijdens de lente een vastenperiode die (na carnaval) begint op Aswoensdag en eindigt met Pasen.
Ik ben geen katholiek maar ik heb wel besloten om te gaan vasten. Ik zal geen grammetje minder gaan eten maar ik ga mij enkele weken terugtrekken van internet, computer en kranten. Ik ga data-vasten.
Ik had gehoopt nog iets te schrijven over sociale media en internet voordat ik deze vastenperiode in zou gaan. Nu lijkt het mij juist interessanter om hier op terug te komen na mijn vasten. Krijg ik onthoudingsverschijnselen? Ga ik zweten? Wat komt ervoor in de plaats? Elke verslaving wordt bij beëindiging uiteindelijk weer opgevolgd met iets nieuws. De leegte moet immers gevuld worden.
Het is ook de bedoeling om te onthaasten. De mensen die mij kennen zullen waarschijnlijk nu hard moeten lachen. Hoezo onthaasten, je doet al haast geen flikker (sorry, gay Nederland). Deze mensen weten gelukkig niet hoe druk het soms in mijn hoofd kan zijn. Ik heb het namelijk abstract theoretisch druk. Waarschijnlijk is dit een weeffoutje dat zich niet snel op zal lossen. Toch ga ik een poging wagen.
De komende weken laat ik het concrete gezever dus achterwege en zal ik het mentale gezever opsparen om in de weken daarna deze weer over de digitale snelweg te verspreiden. Tot die tijd wens ik iedereen die dit leest maar vooral zij die dit niet lezen, vrede en een prettige start van de lente.

Genoeg gezever.


Beleef de lente 2011

De Verborgen Stad.

Ik heb de laatste dagen wat minder inspiratie en energie dan normaal dus mijn volgende post laat nog even op zich wachten. Tot die post moeten jullie het even doen met dit tussendoortje. Of eigenlijk is dit mijn volgende post maar dan eigenlijk een onbedoelde. Of wat bedoel ik nou eigenlijk?
In ieder geval was ik vandaag door Tilburg  aan het fietsen toen een poster mijn aandacht vroeg. Het was dan ook een schreeuw om aandacht. Daar fiets je niet zomaar omheen.

Nadat ik er een foto of twee van had gemaakt vervolgde ik mijn weg. Toen ik een uur later thuis aankwam zette ik een bak koffie en startte mijn computer op. Ik was benieuwd geworden door de poster en wilde zo snel mogelijk het internetadres dat onder aan de poster stond bezoeken.
Ik kwam op de site van een collega Blogger en kreeg foto's van Tilburg te zien. Leuk om deze stad door de ogen van een ander te zien. Ook grappig om te ontdekken dat er ook foto's van plekken bij zaten die ik de afgelopen maanden zelf ook gezien heb of zelfs gefotografeerd.
Ik wil niet te veel over de site vertellen omdat ik vind dat je zelf maar eens moet gaan kijken.
Aangezien ik het vandaag mijzelf makkelijk maak heb ik dit onderwerp ook gebruikt voor mijn (bijna) dagelijkse post op mijn andere Blog, JAYB1963'S Posterous.
Ik hoop dat ik de post die hier eigenlijk had moeten komen (ik was al aan eentje begonnen over sociale media en ik) over een dag of wat gepost kan worden. Tot die tijd hoop ik op hernieuwde energie en inspiratie zodat het gezever door kan gaan!

Genoeg gezever.


De Verborgen Stad

Multitasken tot de lente.

Ik vind dat ik vanavond iets voor mijn blog moet posten maar er is ook voetbal op de televisie. Ik ben niet zo'n ontzettende voetbalfan maar Barcelona - Arsenal is natuurlijk wel één van de betere wedstrijden om naar te kijken. Bovendien loop ik niet echt over met inspiratie op dit moment.
Ik voel mij de afgelopen dagen een beetje down. Niet schrikken, dat heb ik wel vaker. Ik heb er controle over. Ik bepaal hoever ik dat gevoel laat komen. Ik zou natuurlijk ook niets kunnen bloggen en mij dan morgen nog meer down voelen vanuit een soort raar schuldgevoel. Vreemd dat ik mijzelf verplicht om iets te schrijven terwijl ik ook met een biertje in de bank kan hangen. Ik ken dat schuldgevoel van mij. Niet prettig. Computer blijft dus aan.
Ik probeer een compromis met mijzelf te sluiten. Ik heb nu dan ook de televisie aanstaan terwijl ik achter mijn computerscherm zit. De wedstrijd is net begonnen. Er is een stroomstoring in Barcelona en daar hebben de journalisten last van. Misschien moet ik maar even met dit stukje stoppen en de wedstrijd verslaan via Twitter. Slecht plan. Als ik daar aan begin moet ik wel doorgaan. Dan zien mensen dat je aan iets begonnen bent. Dan kan je niet zomaar stoppen. Dit stukje kan ik nog altijd deleten als ik geen zin meer heb. Niemand die zal weten dat ik er aan begonnen ben zonder het af te maken.
Valt trouwens niet mee. Zo'n stukje schrijven met die televisie aan op de achtergrond. De eerste tien minuten zijn voorbij en het is nog steeds 0-0.
Eigenlijk kan ik dit helemaal niet. Twee dingen tegelijk. Dat kunnen mannen in het algemeen niet en ik in het bijzonder niet. Ze zeggen, die ''ze'' zijn voornamelijk vrouwen, dat vrouwen beter zijn in multitasken. Shit, de keeper van Arsenal moet er uit wegens een blessure.
Volgens mij wordt multitasken zwaar overschat. Ik denk dat het aandachtig afhandelen van taken na elkaar veel productiever is dan multitasken. De vraag is: moet je dat zeggen op Wereldvrouwendag?
Arsene Wenger is boos! Ik weet niet waarom. Misschien is een beetje multitasken wel handig.
Is er trouwens een Wereldmannendag? Ik google en ja hoor, op 19 november dit jaar is het Wereldmannendag. Een mooie dag om voetbal te kijken en te krabben waar het jeukt.
Arsene Wenger  wordt furieus. Ik weet weer niet waarom. Wat zou hij doen op Wereldmannendag?
Adriano raakt de paal! Nog een kleine 7 minuten dan is het rust. Alles is tot nu toe in het voordeel van Arsenal. De ploeg van Wenger speelt geconcentreerd en voert zijn taken goed uit volgens commentator Jeroen Grueter.
In de rust ga ik zo ook even pauze nemen om wat beter in het wedstrijdgevoel te komen. Drink ik ook thee.
Vorige week had ik echt een rotdag en toen ben ik gaan wandelen. Gelukkig was het mooi weer. Door gewoon ruim een uur in de zon te wandelen knapte ik weer op en voelde mij goed.
Van Persie geel! Vlak daarna een geweldige kans voor Messi! Vlak daarna weer! Messi scoort op geweldige wijze!
Rust. Het is 1-0 voor Barcelona.

Ze zijn weer begonnen.
Ik heb al bijna 4 weken lang last van mijn longen. Ik rook al bijna een jaar niet meer maar dat geeft geen garanties. Ik word doodmoe van het gekuch. Ik zou bijna een dikke joint opsteken om die irritante longen eens een lesje te leren. Pak aan, etters. Help ik jullie door te stoppen met roken gaan jullie een beetje geïrriteerd raken.
Doelpunt Arsenal! Eigen doelpunt Busquets! Dat krijg je ervan als je de palen onbewaakt laat bij hoekschoppen volgens Grueter.
Van Persie geel! Is twee keer. Is rood! Arsene Wenger is boos en ik weet waarom.
Het einde van de winter nadert. Dan is het energiepeil altijd lager. In ieder geval bij mij. Dan heb ik zin om veel te slapen. Ik geef er niet altijd aan toe want te weinig licht kan depressieve gevoelens weer bevorderen.
De wedstrijd heeft voor mij wat van zijn charme verloren sinds Van Persie van het veld is gestuurd.
Sommige mensen gaan carnaval vieren om de overgang naar de lente te vergemakkelijken. Voor mij is dat iets te georganiseerd zo'n feest. Bovendien vind ik de muziek niet te pruimen. Muziek is één van de weinig heilige dingen voor mij. Dus ik probeer een zo weinig mogelijke dosis carnaval mee te krijgen. Werkt het wel voor je? Prima, geen probleem als ik maar niet mee hoef te doen.
Xavi scoort de 2-1!
Penalty voor Barcelona....er gebeurt nu wel erg veel achter elkaar.................3-1!
Dit depri-gevoel, mijn gekuch en het carnaval doen mij heel erg verlangen naar de lente. Meer licht, meer warmte.
O ja, er is ook nog voetbal. Kijk, Arsenal heeft nog steeds een kans. Als ze scoren zijn zij door. "Onze" Afellay komt er in en scoort bijna meteen!
Het einde van de wedstrijd nadert, van deze post dus ook. Deze keer zonder foto's en zonder links. Wel wat verteld over mijzelf.
Arsene Wenger is nog steeds boos...............terwijl Arsenal bijna scoort!
Vier minuten extra tijd. Ik weet niet of dat nog extra tekst van mijn kant op gaat leveren. Ik kijk nu wel erg veel naar mijn televisiescherm. Het is spannend. Arsenal kan nog steeds met 1 doelpunt verder gaan.
Laatste minuut van de extra tijd. Barcelona neemt geen risico.
Barcelona gaat een ronde verder! Dat is begin april. Dan is de lente al begonnen.
Gisteren is trouwens het eerste kievitsei gevonden. Er gloort hoop!

Genoeg gezever.

Brieven aan GEZEVER (Letters to GEZEVER).

Hi everybody!

Last week I've been unable to write a piece for this blog. I was very busy with loitering and work. The last couple of days I've had the arduous task of snowboarding with some friends. We went to Briançon in France. I know.... it's a dirty job but someone's got to do it!
Since I started this blog somewhere in October last year it has been visited nearly 3000 times. A lot of these readers/viewers don't live in the Netherlands. I have readers from USA, Belgium, Germany, UK, Russia, Denmark, Ireland, France, Croatia, Czech Republic, Spain and Honduras.
So today I'm writing in English because I don't know if all of YOU can read Dutch. I might make a few mistakes but that even happens to me when I write in my own language.

I have a question for my readers/viewers, also for the ones abroad. I would like to know why YOU people are reading my blog. Even though writing for me has a therapeutic function it is also nice to get reactions of the people who read your stuff. To be honest I haven't had a lot of reactions yet and I feel a bit like this shoe.....

Were YOU lost during a Google session or did YOU intentionally end up on this blog. I also want to know if YOU have a connection with my hometown Tilburg and what that connection is. Where do YOU live. What's happening over there and what are YOU doing. Can YOU send me a picture of your hometown? Tell me what YOU want to read on this blog.
I would be very grateful if you could send me a little story about yourself and maybe I will post it here on my blog. Maybe you can even become my correspondent abroad!
YOU can send your reactions/stories/photo's to:

gezever1963@gmail.com

It may take a little time before I'll post YOUR reaction (if I'll post it) just keep on following me......
Anyway, I hope someone sends me a reaction. If not..... well it's only Gezever!

Genoeg gezever.


Gezever on Twitter

That other blog

Piushaven.

Ik heb in het verleden nogal eens last van winterdepressies gehad waardoor de mooiere kanten van het seizoen ondergesneeuwd raakte. Door wat meer structuur in mijn leven aan te brengen en wat meer te sporten heb ik hier de laatste jaren zo goed als geen last meer van. Ik pretendeer geen causale relatie gevonden te hebben. Ik kan er ook gewoon overheen gegroeid zijn. Ik ben in ieder geval de laatste jaren het winterseizoen steeds meer gaan waarderen. Toch was ik erg blij dat het gisteren net leek of de lente was begonnen. De lente blijft mijn favoriete seizoen. Waarschijnlijk omdat de lente voor mij altijd iets beloftevols met zich meedraagt.

Het was gisteren prachtig weer en ik was vrij dus ik moest naar buiten.

Ik stapte op mijn fiets om een rondje Tilburg te doen. Dat doe ik wel vaker. Soms ben ik na tien minuten uitgefietst. Dat kan om allerlei redenen zijn. Het begint te regenen of ik ben terwijl ik door de stad rij een bekende tegengekomen die mij overhaalt om op het terras te komen zitten. De fietstocht zou ook deze keer van korte duur zijn.

Ik was eigenlijk nog maar net onderweg toen ik bij de Piushaven aankwam. De afgelopen tijd is het in de over het algemeen rustige haven een drukte van belang. Door de herinrichtingswerkzaamheden is er volop activiteit en er is elke dag wel iets veranderd rondom de haven.

Ik schaarde mij bij de groep mannen die onder het genot van een shagje de werkzaamheden aan het bekijken waren. Je ziet dit soort mannen op alle plaatsen waar bouwactivteiten zijn. Vooral bij de opbouw van de kermis zie je ze in grote getale. Vaak hebben ze een stofjas aan maar niet altijd. Als ze roken is het meestal shag in rijstevloei maar nooit met weed. Zouden het de bewakers van het ambacht zijn? Ik hoopte op een beetje tekst en uitleg van deze deskundologen maar het bleef ijzig stil. Sterker nog, ik dacht afkeurende blikken te zien. Zoiets van jij hoort niet tussen deze experts te staan.

Aangezien ik hier toch niets wijzer van werd ging ik maar te voet verder.

Vlak bij kapper Hardys lag een eendekoppeltje relaxt op de rand van de kade te slapen. Ik kon redelijk dichtbij komen. Maar hoe stil ik ook sloop, ze hadden mij van het begin af aan in de gaten. Ik liet ze lekker met rust en ging verder.

In het gebied net voorbij Hardys tot aan de brug worden nieuwe woningen gebouwd. Een gedeelte is al bijna klaar. In het hele havengebied moeten er ongeveer 2000 nieuwe woningen uit de grond worden gestampt.

Toen ik net over de brug heen was zag ik twee mannen in de zon zitten. Ze waren duidelijk aan het genieten met een shagje in de ene hand en een halve liter bier in de andere. Of niet? Eén van de twee ken ik. Op de opmerking van mij dat het toch echt lekker weer was antwoordde de onbekende tweede man: Ja, maar wij hebben haast geen geld. Tja, wat moet je daar tegenin brengen? Ik probeerde het met: Maar die zon is in ieder geval gratis! De man antwoordde ad rem: Ja, maar dat maakt het niet makkelijker voor ons.

Ik zei snel gedag. Ik was bang dat mijn optimisme hun gemoedstoestand alleen maar schade toe zou kunnen brengen.

Vanaf het brugwachtershuisje liep ik weer richting waar ik begonnen was maar dan op de andere oever. Vlak bij de Jan van Rijzewijkstraat stopte ik even om naar de overkant te turen. Ter hoogte van deze straat moet straks een nieuwe brug komen. Het ontwerp dat op internet te zien is ziet er strak uit. Ik hoop dat het echte exemplaar straks niet tegenvalt.

Teruggekomen op de plek waar ik mijn fiets achtergelaten had zag ik dat de groep deskundologen ondertussen verdwenen was. Uiteindelijk maar goed ook. Het is al moeilijk genoeg voor mij om een beetje cadans in een geschreven stukje als dit te krijgen. Interrupties door deskundologen maken dat schier (altijd al dit woord in een stuk tekst willen gebruiken) onmogelijk.

Genoeg gezever.

Piushaven.nl

Spoorrails naar Tilburgs water

Piushaven op twitter

Tijd.

Ik wil nog zoveel dingen doen en ervaren dat ik altijd het idee heb dat ik tijd tekort kom. Dat hebben wel meer mensen dus op zich is dat niet zo vreemd. In mijn geval vind ik het echter raar. Raar omdat ik ook zo graag tijd verkwansel met allerlei nutteloze dingen. Ik kan uren op de bank liggen. Vaak luister ik dan naar muziek. Het gevaar bestaat altijd dat ik tijdens zo'n luistersessie in slaap val.

Ook kijk ik graag naar films en tv-series. Veel daarvan zijn legaal gekocht maar ook een groot deel van de films komt op onverklaarbare wijze op de harde schijf van mijn computer terecht. Ik probeer van tevoren al een selectie te maken door recensies op allerlei sites als Metacritic en Rotten Tomatoes te lezen. Dit om te voorkomen dat ik na twee uur een kater heb omdat ik alweer naar een draak van een film gekeken heb. Helaas geeft het selecteren van films op basis van recensies niet altijd de garantie dat je ook daadwerkelijk een film gaat zien die je goed vindt. Ik blijf nog regelmatig met een leeg gevoel achter als de aftiteling van een film in beeld komt.

Een andere guilty pleasure van mij is gamen. Ik ben in het bezit van een Playstation 3. Ik ben zelfs naar de nachtverkoop bij Foregames in Tilburg gegaan om de console direct aan te kunnen schaffen. Ik speel van alles. Shooters, platformgames, Guitar Hero, RPG's, you name it! Niets is te gek. 

Ik speel voornamelijk het single player gedeelte van games. Voor de niet ingewijden: dan speel je tegen de computer i.p.v. op internet tegen andere mensen.

Ik heb laatst wel, chauvinistisch als ik ben, een demoversie van Killzone 3 gedownload. Dit is een shooter van Nederlandse bodem. Het downloadbare deel is een open beta versie van een stukje multiplayer. De makers van het spel gebruiken dit deel om de laatste puntjes op de i te zetten voordat  het spel later deze maand officieel uitgebracht wordt. Hier speel je dus online tegen andere mensen. Hartstikke leuk maar ik maak geen enkele kans. Waarschijnlijk zijn het 15-jarige puistenkoppen die mij continu aan gort schieten. 

Ook ben ik sinds een week of anderhalf Two Worlds II beginnen te spelen. Dit is een zogenaamde RPG (Role Playing Game). Hier kruip je in de huid van één of ander karakter en moet je allerlei missies en opdrachten uitvoeren. Hoe verder je in het spel komt hoe meer ervaring je karakter krijgt en hoe beter hij (ik speel met een mannelijk personage) opgewassen is tegen de uitdagingen die jij/hij in zijn speelwereld tegen komt. Vooral RPG's kosten veel tijd. Je kan in de multiplayer van Killzone 3 nog eens een paar potjes meeknallen in een half uur. Een half uur een RPG spelen heeft geen zin. Ik ben dus regelmatig enkele uren kwijt met het spelen van Two Worlds II.

Nu heb ik door dit spel de laatste weken tijd tekort in twee werelden. Ik heb tijd tekort in de wereld van vlees en bloed waarin wij allen leven en ik heb tijd tekort in de virtuele wereld. Dat krijg je als je twee levens probeert te leven. Je denkt dat je meer met je tijd doet maar het gevoel van tekort neemt alleen maar toe. Laat dat ongemakkelijke gevoel van tekort aan tijd nu sterker zijn dan het positieve gevoel dat je krijgt als je meer doet in dezelfde tijd.......

Efficiëntie is volgens mij een doodlopende weg als het gaat om tijd te winnen. Ik zal keuzes moeten maken en activiteiten moeten laten vallen. Dat is volgens mij de enige weg naar meer tijd. Wel een onhippe weg in een maatschappij waarin activiteit in verschillende levenssferen erg hoog wordt gewaardeerd.

Totdat ik een keuze heb gemaakt verdoe ik met veel plezier mijn tijd en speel ik gewoon nog enkele spelletjes op mijn PS3!

Genoeg gezever.

Metacritic

Rotten Tomatoes

Playstation.Blog

Foregames Tilburg