De lente is begonnen!
De astronomische lente start als de dag even lang duurt als de nacht. Dat kan per jaar verschillen. Dit jaar begon de lente op 21 maart om 00.21 uur. De komende jaren zal de lente al een dag eerder beginnen dus op de 20e maart.
Het woord lente komt van het woord lang en heeft betrekking op het lengen van de dagen. Het is ook verwant aan het Engelse woord lent wat verwijst naar vasten.
De rooms-katholieke traditie kent tijdens de lente een vastenperiode die (na carnaval) begint op Aswoensdag en eindigt met Pasen.
Ik ben geen katholiek maar ik heb wel besloten om te gaan vasten. Ik zal geen grammetje minder gaan eten maar ik ga mij enkele weken terugtrekken van internet, computer en kranten. Ik ga data-vasten.
Ik had gehoopt nog iets te schrijven over sociale media en internet voordat ik deze vastenperiode in zou gaan. Nu lijkt het mij juist interessanter om hier op terug te komen na mijn vasten. Krijg ik onthoudingsverschijnselen? Ga ik zweten? Wat komt ervoor in de plaats? Elke verslaving wordt bij beëindiging uiteindelijk weer opgevolgd met iets nieuws. De leegte moet immers gevuld worden.
Het is ook de bedoeling om te onthaasten. De mensen die mij kennen zullen waarschijnlijk nu hard moeten lachen. Hoezo onthaasten, je doet al haast geen flikker (sorry, gay Nederland). Deze mensen weten gelukkig niet hoe druk het soms in mijn hoofd kan zijn. Ik heb het namelijk abstract theoretisch druk. Waarschijnlijk is dit een weeffoutje dat zich niet snel op zal lossen. Toch ga ik een poging wagen.
De komende weken laat ik het concrete gezever dus achterwege en zal ik het mentale gezever opsparen om in de weken daarna deze weer over de digitale snelweg te verspreiden. Tot die tijd wens ik iedereen die dit leest maar vooral zij die dit niet lezen, vrede en een prettige start van de lente.
Genoeg gezever.
Beleef de lente 2011
woensdag 23 maart 2011
woensdag 16 maart 2011
De Verborgen Stad.
Ik heb de laatste dagen wat minder inspiratie en energie dan normaal dus mijn volgende post laat nog even op zich wachten. Tot die post moeten jullie het even doen met dit tussendoortje. Of eigenlijk is dit mijn volgende post maar dan eigenlijk een onbedoelde. Of wat bedoel ik nou eigenlijk?
In ieder geval was ik vandaag door Tilburg aan het fietsen toen een poster mijn aandacht vroeg. Het was dan ook een schreeuw om aandacht. Daar fiets je niet zomaar omheen.
Nadat ik er een foto of twee van had gemaakt vervolgde ik mijn weg. Toen ik een uur later thuis aankwam zette ik een bak koffie en startte mijn computer op. Ik was benieuwd geworden door de poster en wilde zo snel mogelijk het internetadres dat onder aan de poster stond bezoeken.
Ik kwam op de site van een collega Blogger en kreeg foto's van Tilburg te zien. Leuk om deze stad door de ogen van een ander te zien. Ook grappig om te ontdekken dat er ook foto's van plekken bij zaten die ik de afgelopen maanden zelf ook gezien heb of zelfs gefotografeerd.
Ik wil niet te veel over de site vertellen omdat ik vind dat je zelf maar eens moet gaan kijken.
Aangezien ik het vandaag mijzelf makkelijk maak heb ik dit onderwerp ook gebruikt voor mijn (bijna) dagelijkse post op mijn andere Blog, JAYB1963'S Posterous.
Ik hoop dat ik de post die hier eigenlijk had moeten komen (ik was al aan eentje begonnen over sociale media en ik) over een dag of wat gepost kan worden. Tot die tijd hoop ik op hernieuwde energie en inspiratie zodat het gezever door kan gaan!
Genoeg gezever.
De Verborgen Stad
In ieder geval was ik vandaag door Tilburg aan het fietsen toen een poster mijn aandacht vroeg. Het was dan ook een schreeuw om aandacht. Daar fiets je niet zomaar omheen.
Nadat ik er een foto of twee van had gemaakt vervolgde ik mijn weg. Toen ik een uur later thuis aankwam zette ik een bak koffie en startte mijn computer op. Ik was benieuwd geworden door de poster en wilde zo snel mogelijk het internetadres dat onder aan de poster stond bezoeken.
Ik kwam op de site van een collega Blogger en kreeg foto's van Tilburg te zien. Leuk om deze stad door de ogen van een ander te zien. Ook grappig om te ontdekken dat er ook foto's van plekken bij zaten die ik de afgelopen maanden zelf ook gezien heb of zelfs gefotografeerd.
Ik wil niet te veel over de site vertellen omdat ik vind dat je zelf maar eens moet gaan kijken.
Aangezien ik het vandaag mijzelf makkelijk maak heb ik dit onderwerp ook gebruikt voor mijn (bijna) dagelijkse post op mijn andere Blog, JAYB1963'S Posterous.
Ik hoop dat ik de post die hier eigenlijk had moeten komen (ik was al aan eentje begonnen over sociale media en ik) over een dag of wat gepost kan worden. Tot die tijd hoop ik op hernieuwde energie en inspiratie zodat het gezever door kan gaan!
Genoeg gezever.
De Verborgen Stad
dinsdag 8 maart 2011
Multitasken tot de lente.
Ik vind dat ik vanavond iets voor mijn blog moet posten maar er is ook voetbal op de televisie. Ik ben niet zo'n ontzettende voetbalfan maar Barcelona - Arsenal is natuurlijk wel één van de betere wedstrijden om naar te kijken. Bovendien loop ik niet echt over met inspiratie op dit moment.
Ik voel mij de afgelopen dagen een beetje down. Niet schrikken, dat heb ik wel vaker. Ik heb er controle over. Ik bepaal hoever ik dat gevoel laat komen. Ik zou natuurlijk ook niets kunnen bloggen en mij dan morgen nog meer down voelen vanuit een soort raar schuldgevoel. Vreemd dat ik mijzelf verplicht om iets te schrijven terwijl ik ook met een biertje in de bank kan hangen. Ik ken dat schuldgevoel van mij. Niet prettig. Computer blijft dus aan.
Ik probeer een compromis met mijzelf te sluiten. Ik heb nu dan ook de televisie aanstaan terwijl ik achter mijn computerscherm zit. De wedstrijd is net begonnen. Er is een stroomstoring in Barcelona en daar hebben de journalisten last van. Misschien moet ik maar even met dit stukje stoppen en de wedstrijd verslaan via Twitter. Slecht plan. Als ik daar aan begin moet ik wel doorgaan. Dan zien mensen dat je aan iets begonnen bent. Dan kan je niet zomaar stoppen. Dit stukje kan ik nog altijd deleten als ik geen zin meer heb. Niemand die zal weten dat ik er aan begonnen ben zonder het af te maken.
Valt trouwens niet mee. Zo'n stukje schrijven met die televisie aan op de achtergrond. De eerste tien minuten zijn voorbij en het is nog steeds 0-0.
Eigenlijk kan ik dit helemaal niet. Twee dingen tegelijk. Dat kunnen mannen in het algemeen niet en ik in het bijzonder niet. Ze zeggen, die ''ze'' zijn voornamelijk vrouwen, dat vrouwen beter zijn in multitasken. Shit, de keeper van Arsenal moet er uit wegens een blessure.
Volgens mij wordt multitasken zwaar overschat. Ik denk dat het aandachtig afhandelen van taken na elkaar veel productiever is dan multitasken. De vraag is: moet je dat zeggen op Wereldvrouwendag?
Arsene Wenger is boos! Ik weet niet waarom. Misschien is een beetje multitasken wel handig.
Is er trouwens een Wereldmannendag? Ik google en ja hoor, op 19 november dit jaar is het Wereldmannendag. Een mooie dag om voetbal te kijken en te krabben waar het jeukt.
Arsene Wenger wordt furieus. Ik weet weer niet waarom. Wat zou hij doen op Wereldmannendag?
Adriano raakt de paal! Nog een kleine 7 minuten dan is het rust. Alles is tot nu toe in het voordeel van Arsenal. De ploeg van Wenger speelt geconcentreerd en voert zijn taken goed uit volgens commentator Jeroen Grueter.
In de rust ga ik zo ook even pauze nemen om wat beter in het wedstrijdgevoel te komen. Drink ik ook thee.
Vorige week had ik echt een rotdag en toen ben ik gaan wandelen. Gelukkig was het mooi weer. Door gewoon ruim een uur in de zon te wandelen knapte ik weer op en voelde mij goed.
Van Persie geel! Vlak daarna een geweldige kans voor Messi! Vlak daarna weer! Messi scoort op geweldige wijze!
Rust. Het is 1-0 voor Barcelona.
Ze zijn weer begonnen.
Ik heb al bijna 4 weken lang last van mijn longen. Ik rook al bijna een jaar niet meer maar dat geeft geen garanties. Ik word doodmoe van het gekuch. Ik zou bijna een dikke joint opsteken om die irritante longen eens een lesje te leren. Pak aan, etters. Help ik jullie door te stoppen met roken gaan jullie een beetje geïrriteerd raken.
Doelpunt Arsenal! Eigen doelpunt Busquets! Dat krijg je ervan als je de palen onbewaakt laat bij hoekschoppen volgens Grueter.
Van Persie geel! Is twee keer. Is rood! Arsene Wenger is boos en ik weet waarom.
Het einde van de winter nadert. Dan is het energiepeil altijd lager. In ieder geval bij mij. Dan heb ik zin om veel te slapen. Ik geef er niet altijd aan toe want te weinig licht kan depressieve gevoelens weer bevorderen.
De wedstrijd heeft voor mij wat van zijn charme verloren sinds Van Persie van het veld is gestuurd.
Sommige mensen gaan carnaval vieren om de overgang naar de lente te vergemakkelijken. Voor mij is dat iets te georganiseerd zo'n feest. Bovendien vind ik de muziek niet te pruimen. Muziek is één van de weinig heilige dingen voor mij. Dus ik probeer een zo weinig mogelijke dosis carnaval mee te krijgen. Werkt het wel voor je? Prima, geen probleem als ik maar niet mee hoef te doen.
Xavi scoort de 2-1!
Penalty voor Barcelona....er gebeurt nu wel erg veel achter elkaar.................3-1!
Dit depri-gevoel, mijn gekuch en het carnaval doen mij heel erg verlangen naar de lente. Meer licht, meer warmte.
O ja, er is ook nog voetbal. Kijk, Arsenal heeft nog steeds een kans. Als ze scoren zijn zij door. "Onze" Afellay komt er in en scoort bijna meteen!
Het einde van de wedstrijd nadert, van deze post dus ook. Deze keer zonder foto's en zonder links. Wel wat verteld over mijzelf.
Arsene Wenger is nog steeds boos...............terwijl Arsenal bijna scoort!
Vier minuten extra tijd. Ik weet niet of dat nog extra tekst van mijn kant op gaat leveren. Ik kijk nu wel erg veel naar mijn televisiescherm. Het is spannend. Arsenal kan nog steeds met 1 doelpunt verder gaan.
Laatste minuut van de extra tijd. Barcelona neemt geen risico.
Barcelona gaat een ronde verder! Dat is begin april. Dan is de lente al begonnen.
Gisteren is trouwens het eerste kievitsei gevonden. Er gloort hoop!
Genoeg gezever.
Ik voel mij de afgelopen dagen een beetje down. Niet schrikken, dat heb ik wel vaker. Ik heb er controle over. Ik bepaal hoever ik dat gevoel laat komen. Ik zou natuurlijk ook niets kunnen bloggen en mij dan morgen nog meer down voelen vanuit een soort raar schuldgevoel. Vreemd dat ik mijzelf verplicht om iets te schrijven terwijl ik ook met een biertje in de bank kan hangen. Ik ken dat schuldgevoel van mij. Niet prettig. Computer blijft dus aan.
Ik probeer een compromis met mijzelf te sluiten. Ik heb nu dan ook de televisie aanstaan terwijl ik achter mijn computerscherm zit. De wedstrijd is net begonnen. Er is een stroomstoring in Barcelona en daar hebben de journalisten last van. Misschien moet ik maar even met dit stukje stoppen en de wedstrijd verslaan via Twitter. Slecht plan. Als ik daar aan begin moet ik wel doorgaan. Dan zien mensen dat je aan iets begonnen bent. Dan kan je niet zomaar stoppen. Dit stukje kan ik nog altijd deleten als ik geen zin meer heb. Niemand die zal weten dat ik er aan begonnen ben zonder het af te maken.
Valt trouwens niet mee. Zo'n stukje schrijven met die televisie aan op de achtergrond. De eerste tien minuten zijn voorbij en het is nog steeds 0-0.
Eigenlijk kan ik dit helemaal niet. Twee dingen tegelijk. Dat kunnen mannen in het algemeen niet en ik in het bijzonder niet. Ze zeggen, die ''ze'' zijn voornamelijk vrouwen, dat vrouwen beter zijn in multitasken. Shit, de keeper van Arsenal moet er uit wegens een blessure.
Volgens mij wordt multitasken zwaar overschat. Ik denk dat het aandachtig afhandelen van taken na elkaar veel productiever is dan multitasken. De vraag is: moet je dat zeggen op Wereldvrouwendag?
Arsene Wenger is boos! Ik weet niet waarom. Misschien is een beetje multitasken wel handig.
Is er trouwens een Wereldmannendag? Ik google en ja hoor, op 19 november dit jaar is het Wereldmannendag. Een mooie dag om voetbal te kijken en te krabben waar het jeukt.
Arsene Wenger wordt furieus. Ik weet weer niet waarom. Wat zou hij doen op Wereldmannendag?
Adriano raakt de paal! Nog een kleine 7 minuten dan is het rust. Alles is tot nu toe in het voordeel van Arsenal. De ploeg van Wenger speelt geconcentreerd en voert zijn taken goed uit volgens commentator Jeroen Grueter.
In de rust ga ik zo ook even pauze nemen om wat beter in het wedstrijdgevoel te komen. Drink ik ook thee.
Vorige week had ik echt een rotdag en toen ben ik gaan wandelen. Gelukkig was het mooi weer. Door gewoon ruim een uur in de zon te wandelen knapte ik weer op en voelde mij goed.
Van Persie geel! Vlak daarna een geweldige kans voor Messi! Vlak daarna weer! Messi scoort op geweldige wijze!
Rust. Het is 1-0 voor Barcelona.
Ze zijn weer begonnen.
Ik heb al bijna 4 weken lang last van mijn longen. Ik rook al bijna een jaar niet meer maar dat geeft geen garanties. Ik word doodmoe van het gekuch. Ik zou bijna een dikke joint opsteken om die irritante longen eens een lesje te leren. Pak aan, etters. Help ik jullie door te stoppen met roken gaan jullie een beetje geïrriteerd raken.
Doelpunt Arsenal! Eigen doelpunt Busquets! Dat krijg je ervan als je de palen onbewaakt laat bij hoekschoppen volgens Grueter.
Van Persie geel! Is twee keer. Is rood! Arsene Wenger is boos en ik weet waarom.
Het einde van de winter nadert. Dan is het energiepeil altijd lager. In ieder geval bij mij. Dan heb ik zin om veel te slapen. Ik geef er niet altijd aan toe want te weinig licht kan depressieve gevoelens weer bevorderen.
De wedstrijd heeft voor mij wat van zijn charme verloren sinds Van Persie van het veld is gestuurd.
Sommige mensen gaan carnaval vieren om de overgang naar de lente te vergemakkelijken. Voor mij is dat iets te georganiseerd zo'n feest. Bovendien vind ik de muziek niet te pruimen. Muziek is één van de weinig heilige dingen voor mij. Dus ik probeer een zo weinig mogelijke dosis carnaval mee te krijgen. Werkt het wel voor je? Prima, geen probleem als ik maar niet mee hoef te doen.
Xavi scoort de 2-1!
Penalty voor Barcelona....er gebeurt nu wel erg veel achter elkaar.................3-1!
Dit depri-gevoel, mijn gekuch en het carnaval doen mij heel erg verlangen naar de lente. Meer licht, meer warmte.
O ja, er is ook nog voetbal. Kijk, Arsenal heeft nog steeds een kans. Als ze scoren zijn zij door. "Onze" Afellay komt er in en scoort bijna meteen!
Het einde van de wedstrijd nadert, van deze post dus ook. Deze keer zonder foto's en zonder links. Wel wat verteld over mijzelf.
Arsene Wenger is nog steeds boos...............terwijl Arsenal bijna scoort!
Vier minuten extra tijd. Ik weet niet of dat nog extra tekst van mijn kant op gaat leveren. Ik kijk nu wel erg veel naar mijn televisiescherm. Het is spannend. Arsenal kan nog steeds met 1 doelpunt verder gaan.
Laatste minuut van de extra tijd. Barcelona neemt geen risico.
Barcelona gaat een ronde verder! Dat is begin april. Dan is de lente al begonnen.
Gisteren is trouwens het eerste kievitsei gevonden. Er gloort hoop!
Genoeg gezever.
dinsdag 1 maart 2011
Brieven aan GEZEVER (Letters to GEZEVER).
Hi everybody!
Last week I've been unable to write a piece for this blog. I was very busy with loitering and work. The last couple of days I've had the arduous task of snowboarding with some friends. We went to Briançon in France. I know.... it's a dirty job but someone's got to do it!
Since I started this blog somewhere in October last year it has been visited nearly 3000 times. A lot of these readers/viewers don't live in the Netherlands. I have readers from USA, Belgium, Germany, UK, Russia, Denmark, Ireland, France, Croatia, Czech Republic, Spain and Honduras.
So today I'm writing in English because I don't know if all of YOU can read Dutch. I might make a few mistakes but that even happens to me when I write in my own language.
Last week I've been unable to write a piece for this blog. I was very busy with loitering and work. The last couple of days I've had the arduous task of snowboarding with some friends. We went to Briançon in France. I know.... it's a dirty job but someone's got to do it!
Since I started this blog somewhere in October last year it has been visited nearly 3000 times. A lot of these readers/viewers don't live in the Netherlands. I have readers from USA, Belgium, Germany, UK, Russia, Denmark, Ireland, France, Croatia, Czech Republic, Spain and Honduras.
So today I'm writing in English because I don't know if all of YOU can read Dutch. I might make a few mistakes but that even happens to me when I write in my own language.
I have a question for my readers/viewers, also for the ones abroad. I would like to know why YOU people are reading my blog. Even though writing for me has a therapeutic function it is also nice to get reactions of the people who read your stuff. To be honest I haven't had a lot of reactions yet and I feel a bit like this shoe.....
Were YOU lost during a Google session or did YOU intentionally end up on this blog. I also want to know if YOU have a connection with my hometown Tilburg and what that connection is. Where do YOU live. What's happening over there and what are YOU doing. Can YOU send me a picture of your hometown? Tell me what YOU want to read on this blog.
I would be very grateful if you could send me a little story about yourself and maybe I will post it here on my blog. Maybe you can even become my correspondent abroad!
YOU can send your reactions/stories/photo's to:
gezever1963@gmail.com
It may take a little time before I'll post YOUR reaction (if I'll post it) just keep on following me......
Anyway, I hope someone sends me a reaction. If not..... well it's only Gezever!
Genoeg gezever.
Gezever on Twitter
That other blog
Were YOU lost during a Google session or did YOU intentionally end up on this blog. I also want to know if YOU have a connection with my hometown Tilburg and what that connection is. Where do YOU live. What's happening over there and what are YOU doing. Can YOU send me a picture of your hometown? Tell me what YOU want to read on this blog.
I would be very grateful if you could send me a little story about yourself and maybe I will post it here on my blog. Maybe you can even become my correspondent abroad!
YOU can send your reactions/stories/photo's to:
gezever1963@gmail.com
It may take a little time before I'll post YOUR reaction (if I'll post it) just keep on following me......
Anyway, I hope someone sends me a reaction. If not..... well it's only Gezever!
Genoeg gezever.
Gezever on Twitter
That other blog
vrijdag 18 februari 2011
Piushaven.
Ik heb in het verleden nogal eens last van winterdepressies gehad waardoor de mooiere kanten van het seizoen ondergesneeuwd raakte. Door wat meer structuur in mijn leven aan te brengen en wat meer te sporten heb ik hier de laatste jaren zo goed als geen last meer van. Ik pretendeer geen causale relatie gevonden te hebben. Ik kan er ook gewoon overheen gegroeid zijn. Ik ben in ieder geval de laatste jaren het winterseizoen steeds meer gaan waarderen. Toch was ik erg blij dat het gisteren net leek of de lente was begonnen. De lente blijft mijn favoriete seizoen. Waarschijnlijk omdat de lente voor mij altijd iets beloftevols met zich meedraagt.
Het was gisteren prachtig weer en ik was vrij dus ik moest naar buiten.
Vanaf het brugwachtershuisje liep ik weer richting waar ik begonnen was maar dan op de andere oever. Vlak bij de Jan van Rijzewijkstraat stopte ik even om naar de overkant te turen. Ter hoogte van deze straat moet straks een nieuwe brug komen. Het ontwerp dat op internet te zien is ziet er strak uit. Ik hoop dat het echte exemplaar straks niet tegenvalt.
Teruggekomen op de plek waar ik mijn fiets achtergelaten had zag ik dat de groep deskundologen ondertussen verdwenen was. Uiteindelijk maar goed ook. Het is al moeilijk genoeg voor mij om een beetje cadans in een geschreven stukje als dit te krijgen. Interrupties door deskundologen maken dat schier (altijd al dit woord in een stuk tekst willen gebruiken) onmogelijk.
Het was gisteren prachtig weer en ik was vrij dus ik moest naar buiten.
Ik stapte op mijn fiets om een rondje Tilburg te doen. Dat doe ik wel vaker. Soms ben ik na tien minuten uitgefietst. Dat kan om allerlei redenen zijn. Het begint te regenen of ik ben terwijl ik door de stad rij een bekende tegengekomen die mij overhaalt om op het terras te komen zitten. De fietstocht zou ook deze keer van korte duur zijn.
Ik was eigenlijk nog maar net onderweg toen ik bij de Piushaven aankwam. De afgelopen tijd is het in de over het algemeen rustige haven een drukte van belang. Door de herinrichtingswerkzaamheden is er volop activiteit en er is elke dag wel iets veranderd rondom de haven.
Ik schaarde mij bij de groep mannen die onder het genot van een shagje de werkzaamheden aan het bekijken waren. Je ziet dit soort mannen op alle plaatsen waar bouwactivteiten zijn. Vooral bij de opbouw van de kermis zie je ze in grote getale. Vaak hebben ze een stofjas aan maar niet altijd. Als ze roken is het meestal shag in rijstevloei maar nooit met weed. Zouden het de bewakers van het ambacht zijn? Ik hoopte op een beetje tekst en uitleg van deze deskundologen maar het bleef ijzig stil. Sterker nog, ik dacht afkeurende blikken te zien. Zoiets van jij hoort niet tussen deze experts te staan.
Vlak bij kapper Hardys lag een eendekoppeltje relaxt op de rand van de kade te slapen. Ik kon redelijk dichtbij komen. Maar hoe stil ik ook sloop, ze hadden mij van het begin af aan in de gaten. Ik liet ze lekker met rust en ging verder.
In het gebied net voorbij Hardys tot aan de brug worden nieuwe woningen gebouwd. Een gedeelte is al bijna klaar. In het hele havengebied moeten er ongeveer 2000 nieuwe woningen uit de grond worden gestampt.
Toen ik net over de brug heen was zag ik twee mannen in de zon zitten. Ze waren duidelijk aan het genieten met een shagje in de ene hand en een halve liter bier in de andere. Of niet? Eén van de twee ken ik. Op de opmerking van mij dat het toch echt lekker weer was antwoordde de onbekende tweede man: Ja, maar wij hebben haast geen geld. Tja, wat moet je daar tegenin brengen? Ik probeerde het met: Maar die zon is in ieder geval gratis! De man antwoordde ad rem: Ja, maar dat maakt het niet makkelijker voor ons.
Ik zei snel gedag. Ik was bang dat mijn optimisme hun gemoedstoestand alleen maar schade toe zou kunnen brengen.
Vanaf het brugwachtershuisje liep ik weer richting waar ik begonnen was maar dan op de andere oever. Vlak bij de Jan van Rijzewijkstraat stopte ik even om naar de overkant te turen. Ter hoogte van deze straat moet straks een nieuwe brug komen. Het ontwerp dat op internet te zien is ziet er strak uit. Ik hoop dat het echte exemplaar straks niet tegenvalt.
Teruggekomen op de plek waar ik mijn fiets achtergelaten had zag ik dat de groep deskundologen ondertussen verdwenen was. Uiteindelijk maar goed ook. Het is al moeilijk genoeg voor mij om een beetje cadans in een geschreven stukje als dit te krijgen. Interrupties door deskundologen maken dat schier (altijd al dit woord in een stuk tekst willen gebruiken) onmogelijk.
Genoeg gezever.
vrijdag 11 februari 2011
Tijd.
Ik wil nog zoveel dingen doen en ervaren dat ik altijd het idee heb dat ik tijd tekort kom. Dat hebben wel meer mensen dus op zich is dat niet zo vreemd. In mijn geval vind ik het echter raar. Raar omdat ik ook zo graag tijd verkwansel met allerlei nutteloze dingen. Ik kan uren op de bank liggen. Vaak luister ik dan naar muziek. Het gevaar bestaat altijd dat ik tijdens zo'n luistersessie in slaap val.
Ook kijk ik graag naar films en tv-series. Veel daarvan zijn legaal gekocht maar ook een groot deel van de films komt op onverklaarbare wijze op de harde schijf van mijn computer terecht. Ik probeer van tevoren al een selectie te maken door recensies op allerlei sites als Metacritic en Rotten Tomatoes te lezen. Dit om te voorkomen dat ik na twee uur een kater heb omdat ik alweer naar een draak van een film gekeken heb. Helaas geeft het selecteren van films op basis van recensies niet altijd de garantie dat je ook daadwerkelijk een film gaat zien die je goed vindt. Ik blijf nog regelmatig met een leeg gevoel achter als de aftiteling van een film in beeld komt.
Een andere guilty pleasure van mij is gamen. Ik ben in het bezit van een Playstation 3. Ik ben zelfs naar de nachtverkoop bij Foregames in Tilburg gegaan om de console direct aan te kunnen schaffen. Ik speel van alles. Shooters, platformgames, Guitar Hero, RPG's, you name it! Niets is te gek.
Ik speel voornamelijk het single player gedeelte van games. Voor de niet ingewijden: dan speel je tegen de computer i.p.v. op internet tegen andere mensen.
Ik heb laatst wel, chauvinistisch als ik ben, een demoversie van Killzone 3 gedownload. Dit is een shooter van Nederlandse bodem. Het downloadbare deel is een open beta versie van een stukje multiplayer. De makers van het spel gebruiken dit deel om de laatste puntjes op de i te zetten voordat het spel later deze maand officieel uitgebracht wordt. Hier speel je dus online tegen andere mensen. Hartstikke leuk maar ik maak geen enkele kans. Waarschijnlijk zijn het 15-jarige puistenkoppen die mij continu aan gort schieten.
Ook ben ik sinds een week of anderhalf Two Worlds II beginnen te spelen. Dit is een zogenaamde RPG (Role Playing Game). Hier kruip je in de huid van één of ander karakter en moet je allerlei missies en opdrachten uitvoeren. Hoe verder je in het spel komt hoe meer ervaring je karakter krijgt en hoe beter hij (ik speel met een mannelijk personage) opgewassen is tegen de uitdagingen die jij/hij in zijn speelwereld tegen komt. Vooral RPG's kosten veel tijd. Je kan in de multiplayer van Killzone 3 nog eens een paar potjes meeknallen in een half uur. Een half uur een RPG spelen heeft geen zin. Ik ben dus regelmatig enkele uren kwijt met het spelen van Two Worlds II.
Nu heb ik door dit spel de laatste weken tijd tekort in twee werelden. Ik heb tijd tekort in de wereld van vlees en bloed waarin wij allen leven en ik heb tijd tekort in de virtuele wereld. Dat krijg je als je twee levens probeert te leven. Je denkt dat je meer met je tijd doet maar het gevoel van tekort neemt alleen maar toe. Laat dat ongemakkelijke gevoel van tekort aan tijd nu sterker zijn dan het positieve gevoel dat je krijgt als je meer doet in dezelfde tijd.......
Efficiëntie is volgens mij een doodlopende weg als het gaat om tijd te winnen. Ik zal keuzes moeten maken en activiteiten moeten laten vallen. Dat is volgens mij de enige weg naar meer tijd. Wel een onhippe weg in een maatschappij waarin activiteit in verschillende levenssferen erg hoog wordt gewaardeerd.
Totdat ik een keuze heb gemaakt verdoe ik met veel plezier mijn tijd en speel ik gewoon nog enkele spelletjes op mijn PS3!
Genoeg gezever.
vrijdag 4 februari 2011
Incubated 05.
Wat moet ik nu weer verzinnen vraag ik mijzelf af terwijl ik een alcoholvrij biertje aan de bar van Paradox bestel. Ik heb geen idee in welke bochten ik mij moet wringen om weer eens een stukje bij elkaar te sprokkelen.
Het valt ook niet mee om niet in herhaling te vallen. Hij zit al weer in Paradox hoor ik een lezer al denken. Vorige maand heeft hij ook al iets gedaan met Incubated hoor ik een ander denken.
Het moet voor mijzelf natuurlijk ook leuk blijven. Normaal gezien was ik ook aanwezig geweest op deze avond maar dan had ik gewoon kunnen luisteren, kijken en bier drinken. Nu ik met bloggen ben begonnen moet het ineens allemaal anders. Moet ik ineens iets te melden hebben.
Wie vindt dat? Die ene lezer? Of ik? Ik denk dat ik voornamelijk mijzelf die beperking opleg. Ik noem het beperking omdat ik het mijzelf hierdoor moeilijker maak dan noodzakelijk.
Cam Deas (UK) begint. Vlug nog even een echt biertje scoren. Snel vooraan gaan zitten. Dan kan ik ook wat gemakkelijker foto's maken.
De gitarist Cam(eron) vertelt dat hij een vinger bezeerd heeft en dat hij daarom zijn stuk wat aangepast heeft. Ik ben blij dat hij zijn vinger niet kwijt is. Dan mis je 10% van de noten. Iets van deze berekening klopt niet. Maar waar ik in de beredenering fout ga weet ik niet. Bovendien bespeelt hij ook nog eens een 12-snarige akoestische gitaar. Dan kan je maar beter al je vingers tot je beschikking hebben denk ik zo.
Cam Deas kan mij niet echt bekoren. De man speelt één lang stuk. Hij probeert de spanning er wel in te houden maar mijn aandacht gaat er regelmatig vandoor.
Nog maar een biertje dan.
Zonder aankondiging begint Ignatz (BE) te spelen. Weer een gitarist maar nu eentje die een beetje op een fakir lijkt. Ignatz heeft veel effectapparatuur voor zich op een kleed liggen. Hijzelf zit ook op het kleedje en zingt onverstaanbare mantra's door zijn microfoon. Je zou zijn muziek neo-folk/blues kunnen noemen. Als je je ogen dicht doet zou je je aan een kampvuurtje ergens in de VS kunnen wanen. In het gezelschap van een met Bourbon doordrenkte gitarist die melancholiek als een Coyote naar de maan huilt. Helaas vind ik niet alle nummers even sterk. Ik zou deze act nog wel een keer willen zien want ik heb het idee dat er meer in zit.
Ondertussen ben ik wel toe aan een Trippel. Ik moet het allemaal wat meer loslaten. Het is toch een avondje uit, nietwaar?
Shackleton (UK) heeft de achter de partytafel plaatsgenomen en begint zijn set. Deze mede oprichter van het onafhankelijke dubstep Skull Disco label bouwt zijn set langzaam op. Echte dubstep puristen komen vanavond bedrogen uit. Het geluid dat Shackleton laat horen heeft weinig te maken met wat de meeste mensen onder dubstep verstaan. Shackleton maakt o.a. gebruik van Afrikaanse percussie en samples van etnische vocalen. Het heeft ook raakvlakken met minimal techno. Shackleton heeft in ieder geval maling aan de hokjesgeest. Iets waar Incubated zelf volgens mij ook maling aan heeft.
Onderweg naar huis pik ik nog even twee drankjes mee in mijn vaste cafe en bedenk dat ik weer een fascinerende dag achter de rug heb. Ik zal nooit een goed schrijver worden, mijn leven is te mooi......
Genoeg gezever.
Incubated
My Space Cam Deas
Ignatz
Skull Disco
Het valt ook niet mee om niet in herhaling te vallen. Hij zit al weer in Paradox hoor ik een lezer al denken. Vorige maand heeft hij ook al iets gedaan met Incubated hoor ik een ander denken.
Het moet voor mijzelf natuurlijk ook leuk blijven. Normaal gezien was ik ook aanwezig geweest op deze avond maar dan had ik gewoon kunnen luisteren, kijken en bier drinken. Nu ik met bloggen ben begonnen moet het ineens allemaal anders. Moet ik ineens iets te melden hebben.
Wie vindt dat? Die ene lezer? Of ik? Ik denk dat ik voornamelijk mijzelf die beperking opleg. Ik noem het beperking omdat ik het mijzelf hierdoor moeilijker maak dan noodzakelijk.
Cam Deas (UK) begint. Vlug nog even een echt biertje scoren. Snel vooraan gaan zitten. Dan kan ik ook wat gemakkelijker foto's maken.
De gitarist Cam(eron) vertelt dat hij een vinger bezeerd heeft en dat hij daarom zijn stuk wat aangepast heeft. Ik ben blij dat hij zijn vinger niet kwijt is. Dan mis je 10% van de noten. Iets van deze berekening klopt niet. Maar waar ik in de beredenering fout ga weet ik niet. Bovendien bespeelt hij ook nog eens een 12-snarige akoestische gitaar. Dan kan je maar beter al je vingers tot je beschikking hebben denk ik zo.
Cam Deas kan mij niet echt bekoren. De man speelt één lang stuk. Hij probeert de spanning er wel in te houden maar mijn aandacht gaat er regelmatig vandoor.
Nog maar een biertje dan.
Zonder aankondiging begint Ignatz (BE) te spelen. Weer een gitarist maar nu eentje die een beetje op een fakir lijkt. Ignatz heeft veel effectapparatuur voor zich op een kleed liggen. Hijzelf zit ook op het kleedje en zingt onverstaanbare mantra's door zijn microfoon. Je zou zijn muziek neo-folk/blues kunnen noemen. Als je je ogen dicht doet zou je je aan een kampvuurtje ergens in de VS kunnen wanen. In het gezelschap van een met Bourbon doordrenkte gitarist die melancholiek als een Coyote naar de maan huilt. Helaas vind ik niet alle nummers even sterk. Ik zou deze act nog wel een keer willen zien want ik heb het idee dat er meer in zit.
Ondertussen ben ik wel toe aan een Trippel. Ik moet het allemaal wat meer loslaten. Het is toch een avondje uit, nietwaar?
Shackleton (UK) heeft de achter de partytafel plaatsgenomen en begint zijn set. Deze mede oprichter van het onafhankelijke dubstep Skull Disco label bouwt zijn set langzaam op. Echte dubstep puristen komen vanavond bedrogen uit. Het geluid dat Shackleton laat horen heeft weinig te maken met wat de meeste mensen onder dubstep verstaan. Shackleton maakt o.a. gebruik van Afrikaanse percussie en samples van etnische vocalen. Het heeft ook raakvlakken met minimal techno. Shackleton heeft in ieder geval maling aan de hokjesgeest. Iets waar Incubated zelf volgens mij ook maling aan heeft.
Onderweg naar huis pik ik nog even twee drankjes mee in mijn vaste cafe en bedenk dat ik weer een fascinerende dag achter de rug heb. Ik zal nooit een goed schrijver worden, mijn leven is te mooi......
Genoeg gezever.
Incubated
My Space Cam Deas
Ignatz
Skull Disco
zondag 30 januari 2011
Bril.
Iedereen die mij kent weet dat ik een bril draag. Mijn bril en ik zijn op dit moment een beetje het onderwerp van spot. Mensen uit mijn omgeving weten waar ik het over heb. Ik zal de onwetende lezer even uitleggen wat ik bedoel.
Ruim een jaar geleden ben ik na het tien jaar lang dragen van alleen maar contactlenzen overgestapt op een bril. Ik droeg de contactlenzen 17 uur per dag. Dat is niet goed voor je ogen. Daarom besloot ik om een paar jaar een bril te gaan dragen om mijn ogen weer eens wat ruimte en rust te geven.
Mijn keuze viel op een bril met een stevig montuur. Ik moest de eerste weken erg aan de bril wennen maar na een tijdje was het of ik nooit contactlenzen gedragen had. Echter weer een paar weken later begon ik problemen te krijgen met lezen. Objecten veraf waren goed te zien maar het scherp zien dichtbij werd een probleem. Dit is tot op nu toe zo gebleven. Met lenzen had ik dit probleem nooit.
Men kan mij nu dus regelmatig mijn bril omhoog zien doen als ik iets wil lezen. Vaak krijg ik dan commentaar van omstanders: Doet je bril het niet? Of: Ben je zuinig op je nieuwe bril?
Ik zal aan de varifocus moeten denk ik........
Afgelopen vrijdag ben ik naar een uitverkocht Paradox gegaan. Het New Cool Collective trad op. Deze 8 man tellende formatie rondom saxofonist Benjamin Herman brengt een mix van jazz, latin, salsa en dance. Over het algemeen up-tempo feestmuziek waarbij de voetjes moeilijk stil kunnen blijven staan. Het was voor mij dan ook een raadsel waarom men voor het podium 4 rijen stoelen had weggezet.
Het Hippe Collectief speelde bijna 2 uur lang met zichtbaar veel plezier een mooie set. Het publiek was enthousiast. Ook al is Benjamin Herman niet de meest communicatieve muzikant die ik ooit gezien heb. Ondanks het feit dat door een "filter" van 4 rij zittende bezoekers heen gespeeld moest worden. De vonk sloeg over. Ik denk dat hun muziek de communicatie is en de rest is geouwehoer. Wel hoorde ik kritische noten van enkele jazzpuristen in de zaal die het teveel een feestband vonden. Een leuke band voor op een trouwerij zei iemand zelfs. Gelukkig valt over smaak niet te twisten. Bovendien vind ik veel jazz erg serieus en is een meer luchtige feestelijke benadering van muziek ook wel eens leuk.
Muziek heeft voor mij vooral ook met stemming te maken. Soms heb je zin in melancholieke zwaar serieuze muziek en soms heb je zin om zonder veel na te denken te feesten. Het hangt er gewoon vanaf wat voor een bril je die avond op hebt.
Mijn avond was in ieder geval nu al weer goed. Het was pas net middernacht en ik had nog geen Duvel gedronken. Ik verdween de stad in.
Genoeg gezever.
New Cool Collective
Paradox
Eekelaar Brillen
Ruim een jaar geleden ben ik na het tien jaar lang dragen van alleen maar contactlenzen overgestapt op een bril. Ik droeg de contactlenzen 17 uur per dag. Dat is niet goed voor je ogen. Daarom besloot ik om een paar jaar een bril te gaan dragen om mijn ogen weer eens wat ruimte en rust te geven.
Mijn keuze viel op een bril met een stevig montuur. Ik moest de eerste weken erg aan de bril wennen maar na een tijdje was het of ik nooit contactlenzen gedragen had. Echter weer een paar weken later begon ik problemen te krijgen met lezen. Objecten veraf waren goed te zien maar het scherp zien dichtbij werd een probleem. Dit is tot op nu toe zo gebleven. Met lenzen had ik dit probleem nooit.
Men kan mij nu dus regelmatig mijn bril omhoog zien doen als ik iets wil lezen. Vaak krijg ik dan commentaar van omstanders: Doet je bril het niet? Of: Ben je zuinig op je nieuwe bril?
Ik zal aan de varifocus moeten denk ik........
Afgelopen vrijdag ben ik naar een uitverkocht Paradox gegaan. Het New Cool Collective trad op. Deze 8 man tellende formatie rondom saxofonist Benjamin Herman brengt een mix van jazz, latin, salsa en dance. Over het algemeen up-tempo feestmuziek waarbij de voetjes moeilijk stil kunnen blijven staan. Het was voor mij dan ook een raadsel waarom men voor het podium 4 rijen stoelen had weggezet.
Het Hippe Collectief speelde bijna 2 uur lang met zichtbaar veel plezier een mooie set. Het publiek was enthousiast. Ook al is Benjamin Herman niet de meest communicatieve muzikant die ik ooit gezien heb. Ondanks het feit dat door een "filter" van 4 rij zittende bezoekers heen gespeeld moest worden. De vonk sloeg over. Ik denk dat hun muziek de communicatie is en de rest is geouwehoer. Wel hoorde ik kritische noten van enkele jazzpuristen in de zaal die het teveel een feestband vonden. Een leuke band voor op een trouwerij zei iemand zelfs. Gelukkig valt over smaak niet te twisten. Bovendien vind ik veel jazz erg serieus en is een meer luchtige feestelijke benadering van muziek ook wel eens leuk.
Muziek heeft voor mij vooral ook met stemming te maken. Soms heb je zin in melancholieke zwaar serieuze muziek en soms heb je zin om zonder veel na te denken te feesten. Het hangt er gewoon vanaf wat voor een bril je die avond op hebt.
![]() |
| Zo zie ik het met bril op. |
![]() |
| Zo zie ik het met bril af. |
Genoeg gezever.
New Cool Collective
Paradox
Eekelaar Brillen
vrijdag 21 januari 2011
Jenever.
Ik zit samen met Fred in Jansen na te praten over een jeneverproeverij waar we net aan hebben deelgenomen. Een medewerker van distilleerderij Rutte & Zn uit Dordrecht heeft aan zo'n tien man in anderhalf uur proberen uit te leggen wat jenever nu eigenlijk is. Het jeneverlandschap is complex, verwarrend en gevarieerd. Zo is oude jenever is niet ouder dan jonge jenever, wordt er verteld. We proeven achtereenvolgens Jonge Jenever, Oude jenever, Zeeuwier Jenever, Oude Simon, Oude 5, Oude 12 en Paradyswijn.
Vooral de laatst geproefde jenevers kunnen wat mij betreft de strijd met de betere Whisk(e)ys aangaan. Het is moeilijk voor de betere jenevers om het stoffige imago dat jenever nu eenmaal heeft van zich af te schudden. Zeker ook omdat veel van de bekendere jenevers voor €10,- de liter bij elke slijterij te vinden zijn. Deze jenevers zijn niet te vergelijken met de ambachtelijke jenevers die ik vanavond geproefd heb.
Aan de bar gaat het gesprek langzaam van jenever over op meer persoonlijke onderwerpen en Fred heeft een goed luisterend oor.
Vanochtend vroeg ben ik met Ruud naar Duitsland gereden. Doel is de skihal Alpincenter Bottrop.
De reis verloopt voorspoedig. Natuurlijk staan we even in de file en natuurlijk is die file in Nederland.
Om half 11 sjezen we naar beneden. Ruud op ski's en ik op snowboard. Heel leuk voor een keer maar het blijft in vergelijking met het echte ding aanmodderen. De baan is zo'n 600 meter lang. Je bent in nog geen minuut beneden. Vervolgens sta je 6 minuten op een lopende band om weer naar boven te komen.
Als je geluk hebt stopt deze lopende band niet omdat iemand gevallen is anders duurt het langer.
Nog voor 12 uur zitten we aan het bier. Dat maakt veel goed.
Ook het eten dat we later tot ons nemen krijgt onze goedkeuring. Het is verre van chique maar gewoon degelijk. En belangrijker nog: het is all-in!
Om 3 uur hebben we er genoeg van en leveren onze geleende spullen weer in.
Snel naar huis want Ruud moet nog werken vanavond en ik heb een serieuze jeneverproeverij voor de boeg.
Fred is ineens verdwenen. Ik bestel mijn laatste Duvel.......van de avond.
Ik mijmer wat na over de afgelopen dag en wat ik allemaal weer heb meegemaakt en gezien.
Het leven lijkt een beetje op jenever bedenk ik. In essentie is het leven voor iedereen hetzelfde. De nuances voeg je zelf toe. Het ene leven lijkt meer op een Jonge Jenever het andere leven is meer een Paradyswijn. Maar: het leven is het leven en jenever is jenever!
Ik verlaat de kroeg voordat het uit de hand loopt.
Onderweg naar huis probeer ik te bedenken wat ik nu weer eens op mijn blog moet plaatsen.
Genoeg gezever.
Burgemeester Jansen
Rutte & Zn
Alpincenter Bottrop
Vooral de laatst geproefde jenevers kunnen wat mij betreft de strijd met de betere Whisk(e)ys aangaan. Het is moeilijk voor de betere jenevers om het stoffige imago dat jenever nu eenmaal heeft van zich af te schudden. Zeker ook omdat veel van de bekendere jenevers voor €10,- de liter bij elke slijterij te vinden zijn. Deze jenevers zijn niet te vergelijken met de ambachtelijke jenevers die ik vanavond geproefd heb.
Aan de bar gaat het gesprek langzaam van jenever over op meer persoonlijke onderwerpen en Fred heeft een goed luisterend oor.
| Destilleerderij? Nee, pittoresk Bottrop! |
De reis verloopt voorspoedig. Natuurlijk staan we even in de file en natuurlijk is die file in Nederland.
Om half 11 sjezen we naar beneden. Ruud op ski's en ik op snowboard. Heel leuk voor een keer maar het blijft in vergelijking met het echte ding aanmodderen. De baan is zo'n 600 meter lang. Je bent in nog geen minuut beneden. Vervolgens sta je 6 minuten op een lopende band om weer naar boven te komen.
Als je geluk hebt stopt deze lopende band niet omdat iemand gevallen is anders duurt het langer.
Nog voor 12 uur zitten we aan het bier. Dat maakt veel goed.
Ook het eten dat we later tot ons nemen krijgt onze goedkeuring. Het is verre van chique maar gewoon degelijk. En belangrijker nog: het is all-in!
Om 3 uur hebben we er genoeg van en leveren onze geleende spullen weer in.
Snel naar huis want Ruud moet nog werken vanavond en ik heb een serieuze jeneverproeverij voor de boeg.
Fred is ineens verdwenen. Ik bestel mijn laatste Duvel.......van de avond.
Ik mijmer wat na over de afgelopen dag en wat ik allemaal weer heb meegemaakt en gezien.
Het leven lijkt een beetje op jenever bedenk ik. In essentie is het leven voor iedereen hetzelfde. De nuances voeg je zelf toe. Het ene leven lijkt meer op een Jonge Jenever het andere leven is meer een Paradyswijn. Maar: het leven is het leven en jenever is jenever!
Ik verlaat de kroeg voordat het uit de hand loopt.
Onderweg naar huis probeer ik te bedenken wat ik nu weer eens op mijn blog moet plaatsen.
Genoeg gezever.
Burgemeester Jansen
Rutte & Zn
Alpincenter Bottrop
zondag 16 januari 2011
Kunst van nu.
Vanmiddag ben ik naar het museum voor hedendaagse kunst De Pont gefietst. Het was de laatste dag om werk van Howard Hodgkin (Time and Place) te bewonderen. Verder is er op dit moment naast de vaste collectie een film (Michael Hamburger) van Tacita Dean in de projectzaal te zien. Ik wil verder niets vertellen over wat er op dit moment in het museum aan kunst te zien is. Je kan beter zelf een een keer naar het museum gaan. Wel wil ik mijn liefde voor dit museum onderstrepen. Ik ben erg blij dat Tilburg zo'n mooie ruimte voor hedendaagse kunst heeft.
De Pont is vernoemd naar de jurist en zakenman mr. J.H. de Pont (1915-1987) uit wiens nalatenschap in 1988 een stichting 'ter stimulering van de hedendaagse kunst' kon worden opgericht. Het gebouw is een omgebouwde wolspinnerij. Ik vind vooral het open ruimtelijke karakter en het licht in deze hal erg prettig. Ook de strakke lijnen die je overal terug ziet maken het gebouw voor mij een parel.
In contrast met de open grote ruimte zijn er de kleine wolhokken waarin er kleinere kunststukken te zien zijn. De volgende foto's kunnen beter dan woorden illustreren hoe mooi dit museum is.
Het was een mooie zondagmiddag. Ik hoop dat ik minstens een fractie van een onbevangen blik en een nieuwsgierige aard als dat van een jong kind tot op zeer oude leeftijd mag behouden.
Ik hoop ook dat de lezer door het zien van deze foto's (weer) eens besluit om naar De Pont te gaan.
Genoeg gezever.
De Pont
Howard Hodgkin
De Pont is vernoemd naar de jurist en zakenman mr. J.H. de Pont (1915-1987) uit wiens nalatenschap in 1988 een stichting 'ter stimulering van de hedendaagse kunst' kon worden opgericht. Het gebouw is een omgebouwde wolspinnerij. Ik vind vooral het open ruimtelijke karakter en het licht in deze hal erg prettig. Ook de strakke lijnen die je overal terug ziet maken het gebouw voor mij een parel.
In contrast met de open grote ruimte zijn er de kleine wolhokken waarin er kleinere kunststukken te zien zijn. De volgende foto's kunnen beter dan woorden illustreren hoe mooi dit museum is.
Het was een mooie zondagmiddag. Ik hoop dat ik minstens een fractie van een onbevangen blik en een nieuwsgierige aard als dat van een jong kind tot op zeer oude leeftijd mag behouden.
Ik hoop ook dat de lezer door het zien van deze foto's (weer) eens besluit om naar De Pont te gaan.
Genoeg gezever.
De Pont
Howard Hodgkin
Abonneren op:
Posts (Atom)
























